Tektura Falista

Cechy tektury falistej

Tektura falista to surowiec złożony z dwóch lub więcej warstw. Materiałem jest brązowa tektura zbudowana między innymi z pulpy celulozowej. Co więcej, zawsze jedna lub więcej warstw jest zbudowana na zasadzie harmonijki, co sprawia, że materiał jest sprężysty. Dzięki temu tektura falista to materiał stosunkowo lekki, a zarazem bardzo wytrzymały. Ponadto, ma on bardzo szerokie zastosowanie w gospodarce i handlu.

Historia tektury falistej

Pierwsza produkcja tektury odbyła się w Anglii w roku 1856, wykonana przez dwóch przedsiębiorców – Edwarda G. Healy i Edwarda E. Allena. Produkcja odbywała się na stosunkowo prostej maszynie produkującej pofalowany papier. Było to możliwe dzięki zastosowaniu dwóch karbowanych rolek, przez które przepuszczano papier. W tamtym czasie tektura miała niewiele wspólnego z przemysłem, ponieważ była używana jako wypełniacz lub usztywniacz stroju czy kapeluszy . W roku 1874 Amerykanin Olivier Long wprowadził ulepszenie, które polegało na podklejaniu papieru pofalowanego papierem gładkim. Dzięki temu powstała tektura dwuwarstwowa. W ten sposób znacząco przyczyniła się do rozwoju przemysłu opakowaniowego.

Jak powstaje tektura falista?

Tektura falista powstaje na specjalnej maszynie zwanej tekturnicą. Ta nieprzeciętnie długa maszyna może mieć nawet 150 metrów długości. Produkcja polega na łączeniu naprzemiennie dwóch rodzajów papieru – papieru pofalowanego oraz papieru płaskiego. Papier na warstwę pofalowaną formuje się za pomocą walów ryflujących, nazywanego flutingiem. Ich zadaniem jest nadanie odpowiedniego kształtu oraz rodzaju pożądanej fali.

Łączenie warstw

Aby złączyć warstwę pofalowaną z warstwą prostą, w tym przypadku linerem, stosuje się klej skrobiowy. Po tym etapie powstają pierwsze dwie warstwy tektury. Co więcej, taki proces możemy powielać wielokrotnie, co pozwala tworzyć tektury o różnych stopniach sztywności i wytrzymałości.

Fala w tekturze – znaczenie i zastosowanie

Przyglądając się z bliska tekturze, zauważymy, że kanały między harmonijką mają jeden kierunek i są do siebie równoległe. To właśnie określa się jako falę w tekturze. Dlaczego jest to istotne i do czego potrzebne? Otóż odpowiednie ułożenie fali wpływa bezpośrednio na sposób składania opakowania oraz jego wytrzymałość.

W większości przypadków bardzo ważne jest, do którego boku fala jest równoległa. Dlaczego? Wyobraźmy sobie wykrojnik, czyli matrycę wycinającą opakowanie lub owijkę. Na rysunku z wykrojnikiem znajdują się tzw. bigi – to proste linie zgniatające materiał, które powodują jego zginanie w określonym miejscu. Co więcej, bigi w przeciwieństwie do noży poligraficznych mają okrągłe zakończenie, dzięki czemu nie przecinają, a jedynie zgniatają tekturę.

Dlatego tak istotne jest odpowiednie dopasowanie kierunku fali. W przypadku, gdy fala jest równoległa do big na wykrojniku, mogą pojawić się trudności ze składaniem mikrofali. Z tego powodu przy zamawianiu tektury należy zawsze określić, które bigi są ważniejsze, aby opakowanie składało się bez przeszkód. W ten sposób można uniknąć problemów produkcyjnych i uzyskać estetyczny efekt końcowy.

Budowa Tektury Falistej – Rodzaje i Zastosowanie

Tektura falista występuje w różnych wariantach, od najprostszej dwuwarstwowej do najbardziej zaawansowanej siedmio-warstwowej (zdjęcie poniżej). Każdy rodzaj tektury ma swoją specyfikę i zastosowanie, zależne od wytrzymałości oraz możliwości druku. Poniżej przedstawiamy szczegółowy opis najczęściej stosowanych wariantów.

2 – warstwowa tektura falista

Najprostsza forma tektury falistej składa się z dwóch warstw: gładkiej zewnętrznej – zwanej blachą lub płytą oraz wewnętrznej – falistej harmonijki, nadającej materiałowi sprężystość. Blachy gwarantują wytrzymałość, sztywność i możliwość druku offsetowego.

• Fala F: wysokość 0,9–1,2 mm, kolory: szaro-szara, biało-biała, biało-szara
• Fala E (mikrofala): wysokość 1,2–2 mm, kolory: szaro-szara, biało-biała, biało-szara
• Fala B: wysokość 2,4–3 mm, kolory: szaro-szara, biało-biała, biało-szara
• Fala C: wysokość 3,5–4 mm, kolory: szaro-szara, biało-szara

Dwuwarstwowa tektura jest stosowana do produkcji seryjnych, wysokonakładowych opakowań, gdzie liczy się zarówno jakość, jak i cena. Może być kaszerowana drukami na kartonach typu MMLiner, Kraftliner czy GD2.

3 – warstwowa tektura falista

Tektura trzywarstwowa składa się z dwóch warstw zewnętrznych i jednej warstwy falistej w środku. Jest najczęściej wykorzystywana do produkcji opakowań kaszerowanych, z nadrukiem fleksograficznym oraz pudeł transportowych. Można ją pokrywać pełnym nadrukiem lub jednym kolorem metodą fleksograficzną. Dodatkowo, nadrukowane arkusze można uszlachetnić folią, lakierem UV, tłoczeniem lub hot-stampingiem.

• Fala F: wysokość 0,9–1,2 mm, gramatura 240–300 g/m²
• Fala E (mikrofala): wysokość 1,2–2 mm, gramatura 346–490 g/m²
• Fala B: wysokość 2,4–3 mm, gramatura 277–580 g/m²
• Fala C: wysokość 3,5–4 mm, gramatura 400–590 g/m²

5 – warstwowa tektura falista

Współczesny przemysł wymaga także bardziej wytrzymałych materiałów, trudniejszych w obróbce introligatorskiej. Pięciowarstwowa tektura składa się z kombinacji fal EB lub BC, zapewniając dużą odporność na zgniatanie i uszkodzenia mechaniczne.

• Fala EB: wysokość ok. 5 mm, gramatura 650–850 g/m²

• Fala BC: wysokość 6–7 mm, gramatura 690–1500 g/m²

Pomiar wytrzymałości tektury

Wytrzymałość tektury falistej i opakowań określa się za pomocą specjalistycznych mierników:

• FCT: odporność na zgniatanie płaskie – siła potrzebna do złamania fal przy ułożeniu arkusza płasko
• ECT: odporność na zgniatanie kolumnowe – siła potrzebna do złamania arkusza ustawionego pionowo
• BCT: odporność pudła na ściskanie – badanie wytrzymałości pudeł między dwoma płytami aż do załamania ścian bocznych

Wybór odpowiedniego rodzaju tektury falistej jest kluczowy dla jakości opakowań, ich trwałości oraz estetyki finalnego produktu. Dzięki precyzyjnemu doborowi fal i gramatury można uzyskać zarówno eleganckie opakowania prezentowe, jak i solidne pudła transportowe.